|
Terbiye, toplum hayatında çok önemli bir yere sahiptir. Fertlerine güzel bir terbiye verilen toplumlar, huzur içinde yaşarlar. O toplumda saygı vardır, sevgi vardır, müsamaha vardır, sonuçta mutluluk vardır.
Belli bir terbiye çizgisinde yetişmeyen bir insan, başkalarına her kötülüğü yapar; büyük küçük demeden herkesi ezmeye çalışır. Hatta kendisini yetiştirmek için her fedakarlığa katlanan anne babasını da tanımaz. Bunun yaşanmış örnekleri çoktur. İşte bunlardan bir tanesi…
Hangi Çeşit Ölümü Seçiyorsunuz?
İki komşu vardır, Ahmet Efendi ile Mehmet Efendi. Mehmet Efendi mükemmel bir şekilde İslamiyet yaşamaktadır, Ahmet Efendi ise sözde Müslüman. Çocuklarına hiçbir İslami terbiye vermemiştir. Komşusu ile arasında bir gün şöyle bir konuşma geçer:
"Yahu" der Mehmet Efendi Ahmet Efendi’ye, " 3 tane evlat sahibi olmuşsun, ama hiç bir İslami terbiye vermiyorsun. Biraz bunlara İslam'ı öğretsen… Yoksa bunlar yarın seni bile dinlemezler."
O da der ki;
"Ben çok zenginim. İstediğim şeyi istediğim zaman onlara yaptırırım."
Aradan birkaç gün geçtikten sonra Ahmet Efendi yorgun argın işten eve döner. Susamıştır. En büyük oğlundan su ister. Oğlunun cevabı enteresandır.
"Baba, benden küçük oğlun varken niye benden istiyorsun? Kardeşimden iste."
Dönüp ikinci oğlundan isteyince o da
"Kocaman adamsın, bizden su istiyorsun, kalk kendin iç." cevabını verir. Baba perişandır. Ama yine de ümitlidir, belki en küçük oğlum verir diye. Ama onun cevabı çok daha enteresandır!
"Baba, sen hiç işini bilmiyorsun, kalk kendin iç, bir bardak da bana getir."
Baba, artık bitmiştir, hayalleri yıkılmıştır, zenginliği para etmemiştir, İslami terbiyeden bahseden komşu haklı çıkmıştır. Ve yine bir gün komşusu çocuklara biraz nasihat etmek ister.
"Anneler babalar çocukların yetiştirmek için büyük fedakarlık yaparlar. Akıllı bir insan bunun kıymetini bilir. Ebeveynini kaybetmek istemez. Mesela siz babanızın ölümünü ister misiniz?"
Büyük oğlan hemen söze atılır;
"Biz isteriz, ama hangi ölümü ?"
Adam "Ne demek istiyorsunuz?" diye sorar. Çocuk devam eder.
"Ölüm iki çeşittir. Birincisi eceliyle ölmek, ikincisi ise başkası tarafından öldürülmek… Babamız eceliyle ölürse mirasına konarız. Başkası tarafından öldürülürse bir de kan parası alırız."
İşte size iliklerimizdeki kanı dondurucu bir tablo… Peki, siz hangi ölümü seçiyorsunuz? Verdiğiniz cevabı duyuyor gibi oluyorum. "Hiç birini, belki eceliyle ölmeyi, ama arkamdan beni unutmayıp, dua edecek bir nesil bırakarak ölmeyi." diyeceğinizi tahmin ediyorum.
İslami terbiye ile yetişmeyen bir kişi böyle canavarlaşır. Canavarlaşan insanlar hayvan hayatı yaşarlar. O toplumda orman kanunları geçerli olur. Kuvvetli zayıfı ezer. Kimsenin kimseye güveni kalmaz. İnsanlar bunalım geçirir, Toplumlar bunalım geçirir. Ama bu terbiye verilmişse, o insan insanlığın manasını idrak eder ve diğer canlılardan farkı ortaya çıkar. Huzurlu bir hayat yaşamak kendi elimizdedir. Terbiye, ahlak ve insanlık çocuklarımıza öğretilirse insanca yaşamak mümkün olacaktır.
Bu yazı ilk olarak 30.03.1995 tarihinde Batman Postası'nda yayınlanmıştır.
Tahsin Ali Turgut
www.dildok.com |
NOT: Yorum Politikası gereği reklam amaçlı yapılan yorumlar yayından kaldırılır.