‘One Minute Hüsnü’
Yemen’den Mısır’a, Tunus’tan Suriye’ye kadar bir değişim talebi var. Peki, Ortadoğu’daki tüm bu ayaklanmaların değişim taleplerinin özgürlük ve demokrasi isteklerinin nedeni ne? Yani onlarca yıldır tıpkı koyun sürüleri gibi yönetilmiş bu halklarda geçmişte olmayan ne var? Bugün daha mı eğitimliler? Daha mı bilinçliler? Daha çok mu eziliyorlar? Daha mı güçlüler?
Mesela Mısır’daki olaylar birçok yazarımızın dediği gibi sade ekonomik zorluklardan ve demokrasi taleplerinden dolayı mı?
Eğer öyleyse zaten 40 yıldır durumları bu değil mi? Neden 40 yıl sonra?
Ortadoğu’da yaşananları sadece iç dinamiklerle açıklamak yeterli değildir. Ancak bu her şeyin dışarıdan tezgahlandığı anlamına gelmez. Bir takım kesimlerin yaptığı gibi her şeyi dünya üzerindeki kusursuz güç haline getirilmiş, insanların zihinlerine dünya üzerinde patlayan her bomba ABD’nin izniyle ve bilgisiyle patlamıştır derecesinde işlenmiş ve adeta Tanrısal (her şeyi bilen ve her şey onun kontrolünde olan) bir güç şeklinde yüklenerek abartılması söz konusu olamaz.
Mısır ve diğer ülkelerdeki olaylara baktığımızda en büyük nedenlerden biri tabi ki dış dinamiklerdir.
Peki, nedir bu dış dinamikler?
11 Eylül saldırılarından sonra ABD’nin yaptığı gibi önce Afkanistan’ı sonra Irak’ı hain ilan edip bu bahaneyle tam teçhizatla bu ülkelere girilmesi midir dış dinamik dediğimiz şeyler? Daha sonra ABD parlamentosunda duyulan Yemen, Somali, Sudan seslerimidir? Ya da Rusya’nın, Çeçenistan’ı, Hindistan’ın, Keşmir’i, Pakistan’ı, Çin’in, Doğu Türkistan’ı terörist ilan etmesi midir dış dinamikler?
Fakir Müslüman halkları üzerindeki demokratikleştirme çalışmaları… Hep aynı teranelerle başlayan cümleler ve yine zulüm, kan, gözyaşı… Halktan çaldığı paralarla, Avrupa’da ki çeşitli bankalarda hesabında 30 milyar dolar gibi bir serveti olan bir diktatör adı ‘Mübarek’.
Türkiye’nin haklı tavrı üzerine cevabı tek bir cümle:
-Türkiye her şeye burnunu sokmasın.
Aslında bu hem onun cevabı hem de onun gibi düşünen birçok devletin cevabıydı. Türkiye’ye zerre kadar tahammülleri yok. Niye olsun ki zaten? Kendilerini önderi ilan ettikleri Arap âleminde yapılan bütün anketlerde en sevilen kişiler ve yöneticiler listesinin en başında bir Türk hem de açık ara.
Tayyip Erdoğan diye biri…
Onlar gibi dayakla, kurşunla, darağacıyla, deve sırtlarında kamçılı muhafızlarıyla, diktatörlükle, haksız seçimlerle iş başına gelmiş biri değil. Bütün hayatı darbecilerle, işkencecilerle, statükocularla, haksız kazanç ve yönetimlerle, halkı koyun sürüsü bellemişlerle mücadeleyle geçmiş. Muhtar bile olamaz denilmiş o ise kalkmış bütün Ortadoğu’ya örnek olmuş. Son yüz yılın en iyi siyasetçilerinden…
Şu yadsınamaz bir gerçektir ki Tayyip Erdoğan bütün Ortadoğu halkları üzerindeki acizlik, çaresizlik düşüncelerini yerle bir etmiştir. Artık hiç bir şey eskisi gibi olmayacaktır.
Gerek Davos zirvesindeki zalime karşı mazlumun yanındaki tutumu gerekse Filistin konusundaki hassasiyetiyle hem kendi ülkesinde hem Arap ülkelerinde insanların artık uyanması gerektiğini maskelerin altındaki yüzleri görmesi gerektiğini en güzel şekilde göstermiştir. Türkiye’ye olan sertlikleri bu yüzden… Yıllardır uyuyan, ezdikleri, üstlerine basarak zenginleştikleri o masum halkı uyandırdık. Gerçeği ve olması gerekeni gösterdik. Örnek olduk. Model olduk. Osmanlı ruhunu hatırlattık.
Onlar zannettiler ki eskisi gibi bu düzen böyle devam edecek.
Eskisi neydi? Hatırlayalım bir örnekle.
Dönemin Başbakanı Bülent Ecevit İsrail’i Filistin’de ki tutumu sebebiyle kınayan bir konuşma yapmıştı da Ecevit’i nasılda ertesi gün döne döne özür dilettirmişlerdi.
Anlayacağınız dostlar hiç kimsenin arkasından bile söyleyemediği şeyi zalimin zalimliğini Sayın Başbakanımız yüzlerine söyledi.
-Öldürmeyi iyi bilirsiniz siz dedi.
Bugün Mısır Tahrir meydanındaki ‘One minute Hüsnü’ nidaları tesadüf mü sizce de?
|
Yorumlar
RSS ile Abone Ol (Bu makaleye yapılan yorumlar için RSS beslemesi)