Ermeni Meselesi, Fransa ve Özgürleştirme Harekatı
|
Emperyalist “Demokrat” Fransa
Yazmayacağım diyorum, yazmayacağım kardeşim sınavım var, bu sene bunlarla uğraşmam yerine test çözmem gerek diyorum. Diyorum ama yemek yerken televizyonu açıyorum, bir son dakika haberi geliyor: “Soykırımı inkâr artık yasak”… “Nasıl yani?” dedim ve haberin ayrıntısını okumaya başladım, okumaz olaydım! Anladığım kadarıyla artık Fransa sınırları içinde “Türkler, Ermenilere soykırım yapmadı” demenin bedeli bir yıl hapis cezası ve 45 bin Euro para cezası.
Gel de yazma şimdi. Hoş, yazdıklarım amatör yazılardan öte değil ama bu haksızlığa sessiz kalamam… Bu yasayı çıkaran Fransa hani demokrasinin kalbi, merkezi dediğimiz Fransa mı? Demokrasi, ifade özgürlüğü… Peki, bunlara ne oldu? Galiba bu kavramlarda yer, zaman, durum ve koşula göre farklılık gösterebiliyor. Daha somut bir örnek vereyim: İslam Âlemi’nin peygamberine hakaret etmek ifade özgürlüğü fakat “Ermenilere soykırım yapılmadı” demek bir yıl hapis cezası bir de yetmezmiş gibi 45 bin Euro para cezası demek oluyor.
Daldım düşünceye, haberden sonra, hafızamı yoklamaya başladım. “Fransa, Türkiye, Ermeniler, soykırım” derken acı tebessüm derler ya, gerçekten de acı bir tebessüm oluştu suratımda. Neden mi? Aklıma Fransa’nın “Özgürleştirme Harekâtı” adı altında Kuzey Afrika halkına ve bilhassa Cezayir halkına yaptığı soykırımlar geldi. Suçsuz yere katlettikleri 1,5 milyon insan geldi. Nasıl olmuştu bu olay? Gelin hep birlikte hatırlayalım, hatırlayalım ama bir daha hiç unutmamak üzere hatırlayalım.
Fransa’nın ‘Özgürleştirme Harekâtı’ Adı Altında Gerçekleştirdiği Soykırım
2.Dünya Savaşı sırasında bağımsızlık vaatleri ile kandırılan Cezayirli gençler Nazi Almanya’sına karşı Fransa’nın yanında savaşmak için yola çıktı. Halkının, ülkesinin bağımsızlığı adına ve en önemlisi Fransızlar tarafından sömürülmeye bir dur demek adına savaşan Cezayirli askerler çok sayıda askerini bu savaşta kaybetti.
Bağımsız Cezayir hayalleri ile ülkelerine dönen askerler, ülkelerine vardıklarında büyük bir hayal kırıklığına uğradılar. Suçsuz yere öldürülen çok sayıda sivil, işkenceye maruz kalmış insanlar, tecavüze uğramış kadınlar ve yerde cansız yatan körpecik bedenler…
Cezayir’de 1945’in manzarası böyleydi ve bu soykırım yıllarca devam etti. Bir gün geldi ve Fransa, Cezayir’den defoldu. Soykırım apaçık ortada, toplu mezarlarda gömülen masum Cezayirliler ortada, her şey ama her şey ortada. Bütün bunlara rağmen bu olaylar Fransa’da hiç gündeme gelmedi. Katledilen milyonlarca insan için bir özür dahi çok görüldü ve hala görülmekte.
Bütün bu soykırımları yapan Fransa devleti şimdilerde bir yasa çıkarma peşinde. “Ermenilere Soykırım yapılmadı” demek yasak olacakmış. Ermeni meselesine dair tarihçi ve akademisyenlerin yazıp çizdikleri ortada. Fransa’nın da içinde bulunduğu dönemin, Emperyalist devletleri, bir soykırım yaşanması için ellerinden geleni yapmasına rağmen, bu olay karşılıklı çatışmalardan öteye gidememiştir.
Bizanslılar döneminde Ermeniler, Grogeryan mezhebine tabi oldukları için İstanbul’a girmelerine dahi sakınca görülmüştür, ta ki Fatih Sultan Mehmet İstanbul’u alana kadar bu böyle sürmüştür. Bu küçük bilgi bile aslında bizlere çok şey anlatıyor. Bin yıl birlikte yaşamış bu iki toplum arasında tüm kışkırtmalara ve nifak sokma çabalarına rağmen Türkler ve Ermeniler dostça ve kardeşçe yaşamıştır ve yaşayacaktır. Bizleri soykırım yapmakla suçlayanlara sesleniyorum: ’’Bizim alnımız ak, keşke sizler de üç-beş oy için böylesine cahilce bir hata yapmadan önce kendi geçmişinizle yüzleşebilseydiniz! |
NOT: Yorum Politikası gereği reklam amaçlı yapılan yorumlar yayından kaldırılır.